Madde 23B ve Ahmet Latif Bayramı

Madde 23B ve Ahmet Latif Bayramı
Meclis’in gazetecilere yönelik çıkardığı yasada hapis cezasını kaldırıp para cezasını bırakmış olmasıyla ilgili bir yanım “Zaferi al, koy cebine” diyor; diğer yanım ise “Olur mu yahu öyle şey? Tam anlamıyla ölümü gösterip sıtmaya razı etme operasyonu” diyor.
Öteki yanım ise — bir insanda ikiden fazla “yan” olabileceğini varsayarak — “Nasılsa en fazla altı ay kaldı. İddia edildiği gibi CTP iktidara geldiğinde bu yasayı kaldırır herhalde” diyor. “Herhalde” kelimesinin altını kalın çizgiyle çizerek…
Komitedeki 23B ile ilgili CTP’li üyelerin performansının alıştığımız ve beklediğimiz hırçınlıkta olmadığı yönünde bilgiler geliyor. “Herhalde” ifadesindeki belirsizliğin nedeni de bu zaten.
Umarım enerjilerini, peşi sıra gelmekte olan ve asıl sıkıntılı olan, muğlaklıklarla dolu Ceza Yasası değişikliğine saklıyorlardır. Basın örgütleri ve bizler asıl o konuda güçlerimizi birleştirmeliyiz. Muhalefetin gücünü asıl o zaman hissetmeliyiz. Demokrasi güçlerini yanımızda asıl o zaman görmeliyiz.
Yoksa bu yasanın etrafından dolaşmak dünyanın en kolay işi. Fotoğrafını koymayız, adını açık açık yazmayız ama yasanın cevaz verdiği her şeyi dibine kadar yapar, “Keşke bu yasayı hiç çıkarmasaydık” dedirtecek yöntemler buluruz elbette. Hem de yasalara saygılı bir şekilde davranarak.
Özersay geçen gün Haziran ayıyla ilgili tarihler verdi. Sahte diploma skandalıyla ilgili yargılamalar peş peşe başlayacak. Bazıları topluma mal olmuş kişiler. Bütün gazeteciler orada olmayacak mı? İnada basın ordusu takp etmeyecek mi bu duruşmaları? Gitmediğim, izlemediğim duruşmaları izlemeyecek miyim sanıyorlar? Avukat dostlarımıza “Yasanın etrafından nasıl dolaşırım da bu işi doğru bildiğim şekilde yaparım?” demeyecek miyiz sanıyorlar? Bir milyon tane fotoğraf ve video çekip bunları nasıl kullanacağımızın yolunu bulamayacağımızı mı düşünüyorlar?
Ha, bu konuda CTP’ye güvensem “Yargılamaların altı yıl sürdüğü ülkemizde altı ay nedir ki, bekleriz” diyeceğim ama içimden bir ses bu konuda rahat olmama izin vermiyor.
Dediğim gibi, bu süreç bir şekilde ustalıkla ve istediğimiz biçimde haberleştirilecek. Topluma mal olmuş kişilerin, üst düzey kamu görevlilerinin ve ünlü isimlerin yargı süreçleri, beğensek de beğenmesek de yasaya uygun şekilde haber yapılacak. “Yasaları tanımıyoruz” kısmına ise katılmam. O başka kapılar açar.
Bu arada yarın bayram… En güzel bayram sanırım Ahmet Latif’in bayramı olacak. Altı yılda on iki bayramı nasıl geçirdiğini herhalde bir kendisi, bir ailesi, bir de Allah bilir. Beraat etmesine çok sevindim. Gözyaşları ise yüreğimi dağladı. Bir su tankeri için çıkarılan bu yaygara ve yapılan bu siyasi eziyetin sona ermesi elbette bir bayramdır.
Devlet Emlak ve Malzeme Dairesi, devletin malının ve mülkünün emanetçisidir. Tabii ki malına sahip çıkacak. Ancak su deposu konusundaki bu ‘aşırı’ hassasiyet, acaba devletin diğer malları ve mülkleri için de gösteriliyor mu? Bayramdan sonra buna biraz bakmak gerekecek sanırım.
Herkese, Ahmet Latif’inki kadar mutlu bir bayram dilerim.